Άλιμος
Ταύρος

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

  • 1. Το παιδί μου δε μιλάει, θα μιλήσει κάποια στιγμή από μόνο του; Θα τα πει «όλα μαζί»;
    Η σύγχρονη παγκόσμια έρευνα έχει καθορίσει συγκεκριμένα ηλικιακά ορόσημα για την κατάκτηση του προφορικού λόγου, π.χ. την ηλικία των 12-14 μηνών για την έναρξη της ομιλίας με λέξεις, την ηλικία των 2;0-2;6 ετών για το σχηματισμό προτάσεων, κτλ. Σημαντικές αποκλίσεις από τα γλωσσικά ορόσημα συνιστούν γλωσσική καθυστέρηση ή γλωσσική διαταραχή και χρήζουν λογοθεραπευτικής παρέμβασης. Σε περίπτωση που ένα παιδί με τις παραπάνω δυσκολίες δε λάβει την απαιτούμενη βοήθεια, τότε θα «μιλήσει» σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία, αλλά θα παραμένουν έως και την ενήλικη ζωή σημαντικές δυσκολίες στο λεξιλόγιο και τη μορφο-σύνταξη, καθώς ίσως κάποιες φωνολογικές δυσκολίες. Όπως είναι αναμενόμενο οι δυσκολίες αυτές θα εμποδίσουν τη σχολική του πρόοδο και θα επηρεάσουν την κοινωνική και επαγγελματική του πορεία με όλες τις επακόλουθες συναισθηματικές επιπτώσεις.
  • 2. Το παιδί μου μπερδεύει κάποια σύμφωνα, θα τα ξεκαθαρίσει μόνο του μέχρι να μεγαλώσει;
    Σύμφωνα με γλωσσολογικές μελέτες κάθε ήχος της γλώσσας κατακτάται από τα παιδιά σε συγκεκριμένη ηλικία. Αν ένα παιδί περάσει την ηλικία κατάκτησης αυτών των φωνημάτων οι πιθανότητες να τα ξεκαθαρίσει από μόνο του μειώνονται σημαντικά. Ένας ακόμη λόγος και ίσως ο πιο σημαντικός, σύμφωνα με τον οποίο ένα παιδί πρέπει να έχει ξεπεράσει τις φωνολογικές δυσκολίες πριν την ένταξη στην Α΄ Δημοτικού, είναι η στενή σχέση μεταξύ προφορικού και γραπτού λόγου. Επομένως οι φωνολογικές δυσκολίες θα δυσκολέψουν το παιδί στην ανάγνωση, την αναγνώριση λέξεων και την κατανόηση με αποτέλεσμα την εμφάνιση δυσκολιών μαθησιακού τύπου.
  • 3. Γιατί το παιδί μου να κάνει κάποιο πρόγραμμα, κι εγώ έτσι ήμουν…
    Με την πάροδο των ετών και την εξέλιξη της επιστήμης οι δυσκολίες των παιδιών είναι πλέον ανιχνεύσιμες. Το ίδιο συμβαίνει και με τους τρόπους αντιμετώπισης. Επομένως, όποια μικρή ή μεγαλύτερη δυσκολία ανιχνεύεται στην παιδική ηλικία έχει τον αντίστοιχο τρόπο αντιμετώπισης. Γι’ αυτό το λόγο οι γονείς δεν πρέπει να εφησυχάζονται, αλλά να αναζητούν τη γνώμη του ειδικού προλαβαίνοντας τις δευτεροπαθείς επιπτώσεις της κάθε δυσκολίας.
  • 4. Γιατί εμείς οι γονείς πρέπει να κάνουμε συμβουλευτική; Το παιδί μου έχει δυσκολίες όχι εμείς…
    Συχνά όταν ένα παιδί εντάσσεται σε ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα οι γονείς παροτρύνονται να παρακολουθήσουν συνεδρίες Συμβουλευτικής. Οι συνεδρίες αυτές έχουν σαν στόχο να βοηθήσουν τους γονείς να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τις δυσκολίες του παιδιού τους. Επίσης, εκπαιδεύονται σε τρόπους διαχείρισης προκειμένου να επιτύχουν πιο γρήγορα τα επιθυμητά αποτελέσματα και να βοηθήσουν το παιδί να γενικεύσει τους στόχους του θεραπευτικού προγράμματος. Τέλος, οι γονείς μέσα από τις συνεδρίες συμβουλευτικής υποστηρίζονται στο δύσκολο ρόλο τους.
  • 5. Μήπως είναι τεμπέλης ή βαριέται;
    Συνήθως, στις περιπτώσεις εκείνες που τα παιδιά παρουσιάζουν συμπεριφορά ανίας και τεμπελιάς, υποβόσκει κάποια δυσκολία που παρεμποδίζει την ομαλή ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων και την καλή επίδοσή τους. Έτσι, τα παιδιά αρνούνται, αποφεύγουν ή αναβάλλουν μια δραστηριότητα που τα δυσκολεύει κρύβοντας την πραγματική αιτία και μπερδεύοντας τους γονείς.
  • 6. Μήπως είναι ακόμα μικρό;
    Στην πορεία της ανάπτυξης των παιδιών υπάρχουν σημαντικά ορόσημα, σύμφωνα με τα οποία κατακτούν συγκεκριμένες δεξιότητες, όπως αυτές της βάδισης, της παραγωγής λέξεων, της ανάπτυξης λεξιλογίου, κτλ. Αυτό σημαίνει ότι πράγματι για την κατάκτηση κάποιων δεξιοτήτων μπορεί ένα παιδί να είναι μικρό, αλλά για την κατάκτηση άλλων δεξιοτήτων μπορεί να θεωρείται αρκετά μεγάλο. Επομένως, μόνο ένας ειδικός μπορεί να απαντήσει με ασφάλεια σε αυτήν την ερώτηση, αφού προηγουμένως αξιολογήσει με σταθμισμένα τεστ το επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού και τις τυχόν αποκλίσεις από το αναμενόμενο φυσιολογικό.
  • 7. Δε θέλω να τον πιέσω, να τον κουράσω…
    Συχνά οι γονείς φοβούνται ότι εάν ξεκινήσουν κάποιο ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα παράλληλα με το σχολείο, το παιδί θα κουραστεί και θα πιεστεί να ανταπεξέλθει. Όμως, καθώς οι συνεδρίες στοχεύουν στους τομείς που ένα παιδάκι δυσκολεύεται, περισσότερο διευκολύνουν παρά κουράζουν τα παιδιά. Επίσης, όλοι οι θεραπευτικοί στόχοι δομούνται μέσω παιγνιοθεραπείας και ευχάριστων δραστηριοτήτων ανάλογα με την ηλικία, τις δυσκολίες και τους ρυθμούς του παιδιού.
  • 8. Γιατί χρειάζεται εργοθεραπεία, αφού γράφουν στο σχολείο…
    Από την προσχολική ηλικία κιόλας τα παιδιά καλούνται να χρησιμοποιήσουν το μολύβι και να ανταποκριθούν στις λεγόμενες προγραφικές ασκήσεις. Στο νηπιαγωγείο πια γίνεται συστηματική διδασκαλία των γραμμάτων και των αριθμών, γνώσεις οι οποίες θεωρούνται δεδομένες με την έναρξη της α΄ δημοτικού. Υπάρχουν, ωστόσο, παιδιά που δυσκολεύονται ιδιαίτερα στη χρήση του μολυβιού και στην εκμάθηση της γραφής, τόσο στην προσχολική όσο και στη σχολική ηλικία, παρουσιάζουν δηλ. γραφοκινητικές δυσκολίες. Αυτά τα παιδιά προκειμένου να μάθουν να γράφουν ευανάγνωστα γράμματα, χωρίς να κοπιάζουν και να παραπονιούνται κατά τη γραφή, αλλά και με σωστή ταχύτητα προκειμένου να ανταποκρίνονται με τις απαιτήσεις της τάξης, δεν αρκούνται στη διδασκαλία των κανόνων γραφής, όπως αυτή γίνεται στο σχολικό πλαίσιο. Εντούτοις, χρειάζονται ειδικές δραστηριότητες με στόχο την ανάπτυξη της ικανότητας κινητικού σχεδιασμού του παιδιού, οι οποίες πραγματοποιούνται στα πλαίσια του προγράμματος της εργοθεραπείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δυσκολίες αυτές πρέπει να αντιμετωπίζονται έγκαιρα μέχρι την α΄ δημοτικού, διότι με την πάροδο του χρόνου ο τρόπος γραφής παγιώνεται και η παρέμβαση καθίσταται δύσκολη.
  • 9. Γιατί στο σχολείο η δασκάλα δεν έχει παρατηρήσει τίποτα;
    Πολύ συχνά τυχαίνει το σχολικό πλαίσιο να μην έχει παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό στην επίδοση του παιδιού και σε κάποιες περιπτώσεις ο εκπαιδευτικός να είναι αρκετά καθησυχαστικός προς τους γονείς. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Πρώτον, οι εκπαιδευτικοί μπορεί να είναι πολύ ικανοί και καταρτισμένοι στο επάγγελμά τους, αλλά να μη διαθέτουν τις ειδικότερες ιατρικές γνώσεις που απαιτούνται στη διάγνωση ορισμένων διαταραχών που ενδέχεται να εμφανίζουν οι μαθητές τους. Επίσης, η επίδοση ενός παιδιού μπορεί να είναι διαφορετική όταν λειτουργεί μέσα στην ομάδα της τάξης του και διαφορετική όταν λειτουργεί σε δυαδικό επίπεδο. Ακόμη, δεδομένου ότι κατά τη διδακτική ώρα ο χρόνος του εκπαιδευτικού μοιράζεται στο σύνολο των μαθητών του, συχνά διαφεύγουν της προσοχής του ήπια ή μέτρια συμπτώματα που επιβαρύνουν την επίδοση του μαθητή.
  • 10. Ο παιδίατρος μου είπε να περιμένω, να τον ακούσω;
    Όπως και ο εκπαιδευτικός, έτσι και ο παιδίατρος είναι σαφώς ένας καταρτισμένος επιστήμονας, ο οποίος διαθέτει ένα πολύ μεγάλο εύρος γνώσεων σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών. Όμως, καθώς η επιστήμη του εστιάζει κυρίως στην καλή υγεία και σωστή οργανική ανάπτυξη των παιδιών, η διάγνωση, π.χ. φωνολογικών δυσκολιών, γραφοκινητικών δυσκολιών, δυσλεξίας, κτλ. δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά του. Επομένως, η «υπομονή» που προτείνεται, ενδεχομένως να είναι επισφαλής και να οδηγεί σε χάσιμο πολύτιμου χρόνου για το παιδί και την υπερπήδηση των τυχών δυσκολιών του.
  • 11. Θεραπεύεται η διάσπαση προσοχής και η υπερκινητικότητα;
    Οι περισσότερες έρευνες υποστηρίζουν τη βιολογική προδιάθεση για την εμφάνιση της διάσπασης προσοχής και της υπερκινητικότητας. Επίσης, έχει αποδειχτεί ότι παρόλο που δεν είναι αποτέλεσμα της ποιότητας ανατροφής και της στάσης των γονέων, ωστόσο επηρεάζεται σημαντικά από αυτήν. Για την αντιμετώπιση αυτών των δυσκολιών, απαιτείται η συνεργασία μεταξύ της οικογένειας, του σχολείου και της διεπιστημονικής ομάδας. Με αυτόν τον τρόπο εκπαιδεύεται το περιβάλλον του παιδιού σε θέματα διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων και συμπεριφορών. Επίσης, το ίδιο το παιδί καλλιεργεί και σταδιακά αναπτύσσει τις ικανότητες του αυτοελέγχου, της αυτοενίσχυσης, της επίλυσης προβλήματος, της διαχείρισης των συναισθημάτων και των κοινωνικών δεξιοτήτων.
  • 12. Θεραπεύεται η δυσλεξία;
    Πρόσφατες μελέτες αποδίδουν την αιτία της δυσλεξίας σε νευρολογικούς και γενετικούς παράγοντες που εμποδίζουν τη μάθηση. Μέσω της ειδικής διαπαιδαγώγησης, τα παιδιά που εμφανίζουν δυσλεξία, αναπτύσσουν υποβοηθούμενα τις δεξιότητες εκείνες, που απαιτούνται για την κατάκτηση της ανάγνωσης και της ορθογραφημένης γραφής. Επομένως, η δυσλεξία δε θεραπεύεται, αλλά αποκαθίσταται.
  • 13. Το παιδί μου δε μιλάει καλά, μήπως έχει δυσλεξία;
    Ο όρος «δυσλεξία» αναφέρεται στην ειδική μαθησιακή δυσκολία της ανάγνωσης, που σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύεται από δυσκολίες κατανόησης κειμένου και αρκετά συχνά από προβλήματα στην ορθογραφία (δυσορθογραφία). Σύμφωνα με τη σύγχρονη έρευνα, τα παιδιά με προβλήματα λόγου και ομιλίας παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν δυσλεξία. Όμως, αυτό μπορεί να διαγνωσθεί έγκυρα μόνο μετά την ολοκλήρωση της β’ δημοτικού.


Copyright © 2017. All Rights Reserved.